[Portal] Angielska metoda odległościowa.

[Gość Ozet]

Interesujący artykuł dotyczący montażu zestawów do odległościówki, zarówno na wody stojące (match), jak i na wody płynące (trotter). Mimo że język holenderski znam mniej więcej na tym samym poziomie jak wietnamski, to rysunki zestawów mówią w zasadzie wszystko. Warto zwrócić uwagę na rozkład obciążenia, aby zrozumieć istotę budowy zestawów odległościowych. Są to oczywiście pewne schematy, które można "żywcem" przenieść na swoją wędkę, ale lepiej jest zrozumieć ideę budowy zestawów, aby skutecznie dostosować je do konkretnych łowisk. W efekcie można łowić skuteczniej, ale także unikać irytujących splątań zestawu, albo przynajmniej ograniczyć je do minimum.

[Gość Piter]

Ja na telefonie mam możliwość poprawnego przetłumaczenia.Więc przeczytałem tą lekturę.

[Jotes]

Ja stosuję podobne rozwiązania do niektórych z tych w artykule Holendra. Ucząc się tej metody, przyjąłem od naszych mistrzów zasadę, że minimum 75% dociążenia należy skupić pod wagglerem. W ten sposób podczas zarzucania zestawu umika się splątań i osiąga większe odległości. Wagglerem w locie nie "majta", tylko prościutko i stabilnie podąża za zestawem. Wyjątkiem od tej zasady, jest zestaw, który stosuję z łodzi przy bardzo dobrych i intensywnych braniach, a opisany w moim artykule. W planach mam jeszcze trzy części uzupełniające moje doświadczenia praktyczne z metodą angielską: połowy wagglerem w wodzie do 3,5 m głębokości z brzegu, połowy sliderem w wodzie 8,5-9 m z brzegu i połowy w płytkim, niedużym łowisku. Co z tego wyjdzie i kiedy - Bóg raczy wiedzieć. Mam nadzieję, że już od wiosny wezmę się do roboty, gdy odświeżę swoją znajomość z odległościówką.